βάρος (ουσ. ουδ.) βάρος [ˈvaros] Ανακ., Αραβαν., Γούρδ.

Ανακού, Αραβανί, Γούρδονος

βάρους [ˈvarus] Σίλ., Φάρασ.

Σίλλη, Φάρασα

βάρο [ˈvaro] Ανακ., Ποτάμ., Φλογ.

Ανακού, Ποτάμια, Φλογητά

Αρχ. ουσ. βάρος.

1. Βάρος ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Με το βάρο τἔνα κερί (Μιά λαμπάδα ίσαμε το βάρος του, ενν. τάζω) Ανακ.

Ανακού

-Cost.

Costakis 1964

Ασ' σο βάρο γούλτωσα, ασ' σου κεφαλιού μ' το βάρο (Γλύτωσα από το βάρος, από το βάρος του κεφαλιού μου) Φλογ.

Φλογητά

-ΙΛΝΕ 812

Κωστάκης 1962

Συνών. γομάρι

2. Μτφ., βάρος, βάσανο, στενοχώρια Ανακ.

Ανακού

: Αν έχ̇ισκες ένα πόθος, ένα βάρος, να περάσ’ (Αν είχες μιά ασθένεια, μιά στενοχώρια, θα περάσει) Ανακ.

Ανακού

-Κωστ.Α.

Κωστάκης 1963

Συνών. βαρωσιά, γαχίρι, γομάρι, ζύγι :6, μεράκι, Αντίθ χαβάσι :3