σημάδι (ουσ. ουδ.) σημάδι [siˈmaði] Αφσάρ., Σινασσ., Φάρασ.

Αφσάρι, Σινασσός, Φάρασα

σημάδ' [siˈmað] Μισθ.

Μισθί

σ̑ημάρι [ʃiˈmari] Σίλ.

Σίλλη

σ̑ημάρ' [ʃiˈmar] Αραβαν.

Αραβανί

σεμάδι [seˈmaði] Ανακ., Φάρασ.

Ανακού, Φάρασα

σεμάδ' [seˈmað] Ανακ., Δίλ., Μαλακ., Σινασσ., Φλογ.

Ανακού, Δίλα, Μαλακοπή, Σινασσός, Φλογητά

σεμάγι [seˈmaʝi] Αξ.

Αξός

σεμάι [seˈmai] Δίλ., Μισθ., Τροχ.

Δίλα, Μισθί, Τροχός

Από το μεταγν. ουσ. σημάδιον.

1. Σημάδι ιδιοκτησίας ζώου ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Σεμάι βάλλισκαμ' στα πρόγαdα (Βάζαμε σημάδι στα πρόβατα) Μισθ.

Μισθί

-ΙΛΝΕ 887

Κωστάκης 1967

Φκιάισκαμ' σεμάδ', κόφτισ̑καμ' τα ωτιά τ'νε (Φτιάχναμε αναγνωριστικό σημάδι, κόβαμε τα αφτιά τους) Φλογ.

Φλογητά

-ΙΛΝΕ 812

Κωστάκης 1962

2. Σημάδι αρραβώνα Ανακ., Αραβαν., Αφσάρ., Μισθ., Σινασσ., Φάρασ.

Ανακού, Αραβανί, Αφσάρι, Μισθί, Σινασσός, Φάρασα

: Τράνα, χατούμανα, εμείς απόψα θα δώκωμ' ένα σεμάδ' στην Ελένη (Κοίτα, κυρά, εμείς απόψε θα δώσουμε ένα σημάδι αρραβώνα στην Ελένη) Σινασσ.

Σινασσός

-Λεύκωμα

Νέα Σινασός 1924

Συνών. νισάνι

3. Ίχνος, ένδειξη Σινασσ., Φάρασ.

Σινασσός, Φάρασα

: Tζας μα ιδώ σα χέρε του του καρφού το σημάδι τζαι σάμου θέκω το δαχτύλι μου σου καρφού τον τόπα, τζ̑ο πιστεύω (Ώσπου να δω στα χέρια του το σημάδια των καρφιών, και ώσπου να βάλω το δάχτυλό μου στο σημείο των καρφιών, δεν πιστεύω) Φάρασ.

Φάρασα

-Lag.

Lagarde 1886

4. Σκοποβολή Φάρασ.

Φάρασα

5. Σημείο μαντικό, οιωνός Μαλακ., Σίλ.

Μαλακοπή, Σίλλη

: Καλό σημάρι ρε φέρνει (Καλό σημάδι δεν φέρνει, ενν. το λάλημα του πετεινού) Σίλ.

Σίλλη

-Κωστ.Σ.

Κωστάκης 1968

Συνών. ισαράτι, μανές, νισάνι :3

6. Ξύλινο κοντάρι με το οπ. διαχωρίζονται τα σιτηρά από το άχυρο Ανακ., Δίλ., Μαλακ.

Ανακού, Δίλα, Μαλακοπή

Συνών. τσερέγκ :1