Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
σέρντημα ( ουσ. ουδ. ) σέρντημα [ˈserdima] Ουλαγ. ...
σερντώ (ρ.) σερντού [serˈdu] Ουλαγ. Προστ., Γεν. σέρντα [ˈserdα] Ουλαγ. Από τον αόρ. serdi του τουρκ. ρ. sermek = απλώνω, με παραγωγ.επίθμ. -ώ.
Απλώνω κάτι στο έδαφος ό.π.τ. : Σέρντα ντα χαλιά (άπλωσε τα χαλιά) Ουλαγ. -Dawk.
σέρνω ( ρ. ) σ̑ύρνου [ˈʃirnu] Σίλ. σέρνω [ˈserno] Γούρδ., Σινασσ., Φλογ. σ̑ἐρνου [ˈʃernu] Μισθ. Υποτ. σ̑έρου [ˈʃeru] Δίλ., Μισθ., Τσαρικ. σ̑ερίγω [ˈʃeriɣo] Μαλακ. σ̑ερίγου [ˈʃeriɣu] Μαλακ. Εν., γ΄ σ̑ερίχ’ [ˈʃeriç] Μαλακ. σ̑υρνίσκω [ʃirˈnisko] Αξ. Παρατατ. σ̑έρισκα [ˈʃeriska] Αραβ., Μισθ., Τσαρικ. έσυρα [ˈesira] Αραβ. σέριξα [ˈseriksa] Μισθ. Αόρ. έσυρα [ˈesira] Τζαλ., Φάρασ. έσ̑υρα [ˈeʃira] Αξ., Μισθ., Σίλ., Σινασσ. Αόρ., Υποτ. σύρω [ˈsiro] Αφσάρ. σ̑ύρου [ˈʃiru] Αξ., Μισθ., Σίλ. Προστ. σύρε [ˈsire] Γούρδ., Σινασσ. σ̑ύρε [ˈʃire] Τελμ. σ̑έρε [ˈʃere] Παθ., Εν., γ΄ σ̑υρτιέται [ʃirˈtçete] Αξ. Αρσ. σ̑υρτήχα [ʃirˈtixa] Αξ. Μτχ. σ̑ερμένου [ʃerˈmenu] Μισθ. ...