ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

σέτερος ( αντων. ) σέτερος [ˈseteros] Σινασσ. σέτερο [ˈsetero] Τελμ. σέτερ’ [ˈseter] Αξ. εσέτερ’ [eˈseter] Αξ., Τροχ. εσέτιρ' [eˈsetir] Μαλακ. σέτορ’ [ˈsetor] Αξ. σέτουρο [ˈseturo] Ανακ. σέτουρ’ [ˈsetur] Ανακ. σέτ’ρος [ˈsetros] Φάρασ. σέτ’ρον [ˈsetron] Φάρασ. σέτ’ρο [ˈsetro] Αφσάρ., Φάρασ. σέτ’ρου [ˈsetru] Φάρασ. σότιρ’ [ˈsotir] Ουλαγ. σότουρ΄ [ˈsotur] Αραβαν., Φερτάκ. σέ’ορ’ [σέ’ορ’] Φάρασ. Πληθ. σέτερα [ˈsetera] Φάρασ., Φερτάκ. σέτερ' [ˈseter] Αξ. σέτουρα [ˈsetura] Ανακ. σέτουρ’ [ˈsetur] Ανακ. σέτ’ρε [ˈsetre] Αφσάρ. τ' εσέαρ [teˈsear] Μισθ. τεσέρ' [teˈser] Σεμέντρ. ...

σέτι (ουσ. ουδ.) σέτι [ˈseti] Σινασσ. σέτ' [set] Μαλακ. Νεότ. ουσ. σέτι = α) υπερυψωμένο μέρος ενός κτιρίου ή κήπου β) χτιστό πεζούλι έξω από την πόρτα γ) πάτωμα (Mackridge 2021: 234), το οπ. από το τουρκ. set (< αραβ. sedd) = ανάχωμα.

1. Ανάχωμα ό.π.τ. Συνών. αναβολή :1, μόλος :1, μπαγίρι

2. Βάθρο ό.π.τ.

σετσετέ ( ουσ. ) σετσετέ [setseˈte] Σινασσ. ...