Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
σπέρμα ( ουσ. ουδ. ) σπέρμα [ˈsperma] Γούρδ. σπείρμα [ˈspirma] Φάρασ. ...
σπερνός (ουσ. αρσ.) σπερνός [sperˈnos] Μαλακ. Aπό ουσιαστικοπ. του μεταγν. επίθ. ἑσπερινός. Ο τύπ. σπερνός μεσν.
Εσπερινός Μαλακ.
σπέρνω ( ρ. ) σπέρνω [ˈsperno] Ανακ., Γούρδ., Ουλαγ., Φλογ. σπέρνου [ˈspernu] Μισθ. σπέρω [ˈspero] Φάρασ. σπέρου [ˈsperu] Μισθ. σπείρω [ˈspiro] Σεμέντρ. σπείρνω [ˈspirno] Τελμ. σπειρίγω [spiˈriɣo] Μαλακ. σπερίσκω [speˈrisko] Αραβαν. σπερνίσ̑κω [speˈrniʃko] Ανακ., Αραβαν., Τροχ. σπειρνίσ̑κω [spiˈrniʃko] Αξ. Παρατατ. σπέρνισ̑κα [ˈsperniʃka] Ανακ., Τελμ. σπέρνιξα [ˈsperniksa] Ανακ. σπέρισκα [speriska] Ποτάμ. σπέριξα [speriksa] Μισθ., Ποτάμ. σπείρισκα [ˈspiriksa] Τελμ. έσπειρκα [ˈespirka] Σεμέντρ. σπειρένκα [spiˈrenka] Φάρασ. Αόρ. έσπειρα [ˈespira] Αξ., Αραβαν., Γούρδ., Φάρασ., Φλογ. Αόρ., Υποτ. σπείρω [ˈspiro] Ανακ., Αραβαν., Φάρασ. Προστ., Αρσ. σπείρε [ˈspire] Αξ. Παθ. σπειρνίσ̑κουμαι [spirˈniʃkume] Αξ. Μτχ. σπαρμένο [sparˈmeno] Γούρδ. σπαρμένου [sparˈmenu] Μαλακ. σπειρμένο [spirˈmeno] Γούρδ. σπειρμένου [spirˈmenu] Μισθ., Φάρασ. ...