Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
φιλώ ( ρ. ) φιλώ [fiˈlo] Αξ., Αραβαν., Γούρδ., Μισθ., Σίλ., Τελμ., Φάρασ. φιλού [fiˈlu] Ουλαγ. φι-ώ [fiˈo] Φάρασ. Παρατατ. φίλινα [ˈfilina] Γούρδ. φίλανα [ˈfilana] Μισθ., Σινασσ. εφίλανα [ˈefilana] Μισθ. φι-άνκα [ˈfiaŋka] Φάρασ. Αόρ. εφίλησα [eˈfilisa] Σίλατ., Σινασσ. φίλ’σα [ˈfilsa] Αραβαν., Γούρδ., Σινασσ., Τελμ. φίλτσα [ˈfiltsa] Αξ. Υποτ. φιλήσω [fiˈliso] Σινασσ. φιλήσου [fiˈlisu] Σίλ. Προστ. φίλα [ˈfila] Αξ., Μισθ., Τελμ. φίλι [ˈfili] Αφσάρ. φίλησ' [ˈfilis] Σίλ. Παθ. φιλιέμαι [fiˈʎeme] Αξ. φιλιούμαι [fiˈʎume] Σίλατ. φιλιούμ [fiˈʎumi] Μαλακ. Αόρ. φιλήθα [fiˈliθa] Αφσάρ., Σίλατ. εφιλήσ̑τα [efiˈliʃta] Αξ. Υποτ. φιληθώ [filiˈθo] Ανακ., Μαλακ. φιληχώ [filiˈxo] Τσαρικ. ...
φινίκος (ουσ.) φινίκος [fiˈnikos] Αραβαν. φίνικος [ˈfinikos] Γούρδ. φίνικα [ˈfinika] Αξ., Γούρδ., Μαλακ. Aπό το τουρκ. διαλεκτ. ουσ. finik = κουτάβι (THADS, λ. finik VI).
Πβ. ανίκι
Θωπευτ., κουτάβι, σκυλάκι, συνήθως έξυπνο και ευκίνητο
φιντέ ( ουσ. ουδ. ) φιdέ [fiˈde] Ουλαγ. ...