Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
χέζω ( ρ. ) χέζω [ˈçezo] Ουλαγ., Σινασσ. χέζου [ˈçezu] Μισθ., Ουλαγ. σ̑ένω [ˈʃeno] Μαλακ., Σίλατ., Φάρασ., Φλογ. Αόρ. έχεσα [ˈeçesa] Ουλαγ. χέσα [ˈçesa] Μισθ. έσ̑εσα [ˈeʃesa] Τσουχούρ., Φάρασ. Εν., γ΄ εσ̑έσινι [eˈʃesini] Αφσάρ. Υποτ. χέσου [ˈçesu] Μισθ. σ̑έσω [ˈʃeso] Κίσκ. Προστ. χέσε [ˈçese] Ουλαγ. Αόρ., Παθ., Εν., γ΄ σ̑έσιν [ˈʃesin] Φάρασ. Μτχ. σ̑εμένου [ʃeˈmenu] Φάρασ. ...
χειλέρι (ουσ.) σ̑'λέρ' [ˈʃler] Φερτάκ. Από το μεταγν. ή μεσν. ουσ. χειλάριον, υποκορ. του χεῖλος, με αποβολή του άτονου [i] και -έρι αναλογ. προς άλλα ουδ. σε -έρι.
Χείλι
χείλος ( ουσ. ουδ. ) χείλος [ˈçilos] Γούρδ., Σινασσ. σ̑είλου [ˈʃilu] Μαλακ. σ̑είλου [ˈʃilu] Μαλακ. χείλι [ˈçili] Σινασσ. σ̑είλι [ˈʃili] Αφσάρ., Σίλ., Φάρασ. σούλ-λε ['sulle] Ουλαγ. χείλα [ˈçila] Αραβαν. Πληθ. χείλια [ˈçiʎa] Αραβαν., Σινασσ. χείλη [ˈçili] Σινασσ. σ̑είλια [ˈʃiʎa] Ανακ. σ̑είλα [ˈʃila] Κίσκ., Φλογ. ναχείλια [ˈnaçiʎa] Μισθ. Θηλ. ναχείλα [ˈnaçila] Αξ., Μισθ. ναχ̇είλα [ˈnaxila] Μισθ. ...