γρόθος (ουσ. αρσ.) γρόθος [ˈɣrοθos] Σινασσ.

Σινασσός

γρόχος [ˈɣroxos] Αξ.

Αξός

γρόκχους [ˈɣrokxus] Μισθ.

Μισθί

Από το αρχ. ουσ. γρόνθος. Ο τύπ. γρόθος μεσν.

1. Γροθιά ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Κατεβάζει γρόθους (Ρίχνει γροθιές) Σινασσ.

Σινασσός

-Αρχέλ.

Αρχέλαος 1899

Σούχτα ντου γρόκχου σ' (Σφίξε την γροθιά σου) Μισθ.

Μισθί

-Κοτσαν.

Κοτσανίδης 2006

Συνών. γιουμπρούχι, γροθιά, μουσιά

2. Με το αριθμ. ένας, ως παραθετική φρ., μικρού μεγέθους, μιά σταλιά Αξ., Σινασσ.

Αξός, Σινασσός

: Ένα γρόχος κ'λάκ' (Μιά σταλιά παιδί) Αξ.

Αξός

-Μαυρ.-Κεσ.

Μαυροχαλυβίδης/Κεσίσογλου 1960

Πίταξά σε ένα γρόθος 12 χρονώ φσ̑άχ', πίταξά σε 'ς την Πόλ’ (Σε έστειλα μιά σταλιά παιδί 12 χρονών, σε έστειλα στην Πόλη) Σινασσ.

Σινασσός

-Τακαδόπ.

Τακαδόπουλος 1982

Συνών. γκούτι, σταλιά