αβλαντίζω (ρ.) αβλατίζω [avlaˈtizo] Φάρασ.

Φάρασα

αβλαγίζου [avlaˈʝizu] Σίλ.

Σίλλη

αβλαdώ [avlaˈdo] Ουλαγ., Σίλ.

Ουλαγάτς, Σίλλη

αβλατώου [avlaˈtou] Φάρασ.

Φάρασα

Από το τουρκ. ρ. avlamak (αόρ. avladı) = κυνηγώ, και το παραγωγ. επίθμ. -ίζω. Πβ. νεότ. ρ. ἀβλαδίζω (Mackridge 2021: 99).

1. Κυνηγώ, βγαίνω για κυνήγι ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Ξέφ’κη στ’ άβι, ήρτι κι Πατισάχης, ντάμα αβλαγίσασ̑ι (Βγήκε στο κυνήγι, ήρθε κι ο βασιλιάς, μαζί κυνήγησαν) Σίλ.

Σίλλη

-ΚΜΣ-ΛΚ5

ΚΜΣ-ΛΚ5

|| Φρ. Κιάταν του σκούνdου αβλαdά μύγες (Σαν τον σκύλο κυνηγάει μύγες˙για αργόσχολους) Σίλ.

Σίλλη

-ΚΜΣ-ΛΚ6

ΚΜΣ-ΛΚ6

Συνών. γατιαίνω, κυνηγώ

2. Παρακολουθώ Φάρασ.

Φάρασα

Συνών. γρεύω