Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
ντελικανής ( ουσ. αρσ. ) ντελίqανλου [deʹliqanlu] Φλογ. ντελίκαν-νι̂ [deˈlikannɯ] Ουλαγ. ντελίgαν-νî [deˈligannɯ] Μαλακ., Ουλαγ. ντελίγαν-νι̂ [deˈliɣannɯ] Αραβαν., Μαλακ. ντελίγανους [deˈliɣanus] Μισθ., Σεμέντρ. ντελικανούς [delikaˈnus] Φάρασ. ντελιgανούς [deligaˈnus] Φάρασ. ντελιγάνους [deliˈɣanus] Σίλ. ντελίqανου [deˈliqanu] Αραβαν., Σίλατ. ντελίγανου [deˈliɣanu] Σίλ. νταλίγανο [daˈliɣano] Μισθ. τελιγανούς [teliɣaˈnus] Φάρασ. τελ’γαν-νούς [telɣaˈnnus] Φάρασ. τελεγανούς [teleɣaˈnus] Φάρασ. τελίγαγνε [teˈliɣaɣne] Φερτάκ. τελίγαγλ’ [teˈliɣaɣl] Φερτάκ. Θηλ. τελ’γαν-νούσσα [telɣaˈnnusa] Φάρασ. Πληθ. ντελιγαννούδια [deliɣanˈnuðʝa] Μαλακ. τελιqανλούδια [teliqanˈluðʝa] Φλογ. τελεκανούδια [telekaˈnuðʝa] Φλογ. νταλιγανούια [daliɣaˈnuʝa] Τσαρικ. νταλίγανα [daˈliɣana] Μισθ. ...
ντελικανοσύνη (ουσ.) νταλιγαν-νουψύμ' [daliɣannuˈpsim] Τσαρικ. Από το ουσ. ντελικανής, όπου και τύπ. πληθ. νταλιγανούια, και το παραγωγ. επίθμ. -σύνη.
Παλληκαριά, νεανικότητα Συνών. γκεντσιλίκι, παλληκαρία, παλληκαριότη
ντελίμπασης ( ουσ. αρσ. ) Πληθ. τελιbάσ̑α [teliˈbaʃa] Φλογ. ταλιbάσ̑α [taliˈbaʃa] Φλογ. νταλιμπάσηδες [daliˈbasiðes] Ποτάμ. ...