ανταντίζω (ρ.) αdαdι̂́ζω [adaˈdɯzo] Αξ., Αραβαν.

Αξός, Αραβανί

ατατίζω [ataˈtizo] Φάρασ.

Φάρασα

αdαΐζου [adaˈizu] Σίλ.

Σίλλη

αλατι̂́ζω [alaˈtɯzo] Σινασσ.

Σινασσός

ατατώ [ataˈto] Φλογ.

Φλογητά

Αόρ. αdάτ'σα [aˈdatsa] Αραβαν.

Αραβανί

Από τουρκ. ρ. adamak (αόρ. adadı) = αφιερώνω, και το παραγωγ. επίθμ. -ίζω.

1. Αφιερώνω ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Σε τα αdαΐσου τσην 'κκλησ̑ά (Θα τα αφιερώσω στην εκκλησία) Σίλ.

Σίλλη

-ΚΜΣ-ΛΚ6

ΚΜΣ-ΛΚ6

2. Τάζω στον Θεό ή σε άγιο ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Ατάτα ό,τι να ατατίεις, και βρίσκωμε σε τα (Τάξε μας ό,τι μπορείς να τάξεις, και σου το βρίσκουμε) Φλογ.

Φλογητά

-ΚΕΕΛ 1361

Ανθόπουλος 1937

Συνών. συντάσσω, τάζω

3. Yπόσχομαι Αραβαν.

Αραβανί

: Τα αdάτ'σετ' να τα ποίκιτ' μι; (Αυτά που τάξατε θα τα κάνατε άραγε;) Αραβαν.

Αραβανί

-Φωστ.

Φωστἐρης 1952

Συνών. συντάσσω, τάζω