Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
κοκονάρι ( ουσ. ουδ. ) κοκονάρ' [kokoˈnar] Μισθ., Ποτάμ. κοκονάι [kokoˈnai] Μισθ. Πληθ. κ̇ικ̇ινάρια [kikiˈnarʝa] Ανακ. κoκινάρια [kociˈnarʝa] Ποτάμ. ...
κοκονοκράξι (ουσ. ουδ.) κοκονοκράξ̑ι [kokonoˈkrakʃi] Φλογ. κοκονακράξ' [kokonaˈkraks] Μαλακ. Από το ουσ. κοκονός και το θ. κραξ- του ρ. κράζω.
Αυγή, η ώρα που λαλεί ο πετεινός ό.π.τ.
κοκονός ( ουσ. αρσ. ) κοκονός [kokoˈnos] Αραβ., Μαλακ., Μισθ., Σεμέντρ. κοκονό [kokoˈno] Δίλ., Μισθ., Τσαρικ. κοκονιός [kokoˈɲos] Αραβαν., Σινασσ., Τελμ., Φερτάκ., Φλογ. κοκονιό [kokoˈɲo] Φερτάκ. κουκουνιός [kukuˈɲos] Σίλ. κοκοϊνός [kokoiˈnos] Σίλ. κουκοϊνός [kukoiˈnos] Σίλ. κουκουϊνός [kukuiˈnos] Σίλ. κοϊκονό [koikoˈno] Αξ., Ουλαγ. κοϊκονός [koikoˈnos] Αξ. κορκονός [korkoˈnos] Γούρδ. κοκινιός [kociˈɲos] Ποτάμ., Σινασσ. κόκινιος [ˈkociɲos] Σινασσ. κικινιός [ciciˈɲos] Ανακ. κ͑ικ͑ινιός [kʰikʰiˈɲos] Ανακ. Πληθ. κοκονόδια [kokoˈnoðʝa] Μισθ. κοκονόζγια [kokoˈnozʝa] Σεμέντρ. κοϊκονόγια [koikoˈnoʝa] Τροχ. ...