ντουβάχι (ουσ. ουδ.) ντουβάχ' [duˈvax] Ανακ., Αξ., Σινασσ.

Ανακού, Αξός, Σινασσός

τουβάχ' [tuˈvax] Σινασσ.

Σινασσός

ντι̂βάχ [dɯˈvax] Ανακ., Μισθ.

Ανακού, Μισθί

Από το τουρκ. ουσ. duvak = πέπλο, όπου και διαλεκτ. τύπ. duvah και tuvak (THADS, λ. duvah I, TSS, λ. tuvak).

1. Πέπλο ή κεφαλομάντηλο με φερετζέ Ανακ., Μισθ., Σινασσ.

Ανακού, Μισθί, Σινασσός

2. Ειδικότ., νυφικό πέπλο Αξ., Σινασσ.

Αξός, Σινασσός

: Ύστερα σκεπάστην ένα τουβάχ' αποπάνω ως κάτω (Ύστερα σκεπάστηκε με ένα πέπλο από πάνω ως κάτω) Σινασσ.

Σινασσός

-Αρχέλ.

Αρχέλαος 1899

Και την είπεν να βγάλει αψούτσικα τα τουβάχια της (Της είπε να βγάλει αμέσως τα πέπλα της) Σινασσ.

Σινασσός

-Αρχέλ.

Αρχέλαος 1899

Συνών. αλ :2, κιβράκι, μαγνάδι