μάδισμα (ουσ. ουδ.) μάρισμα [ˈmarizma] Αραβαν., Γούρδ.

Αραβανί, Γούρδονος

μάγισμα [ˈmaʝizma] Αξ., Μαλακ., Φλογ.

Αξός, Μαλακοπή, Φλογητά

μάισμα [ˈmaizma] Μισθ., Φλογ.

Μισθί, Φλογητά

μάδημα [ˈmaðima] Φάρασ.

Φάρασα

μάημα [ˈmaima] Μισθ.

Μισθί

Μεσν. ουσ. μάδισμα (με την σημ. 2), το οπ. από το ρ. μαδώ, όπου και τύπ. μαδίζω, και το παραγωγ. επίθμ. -μα.

1. Μάδημα ό.π.τ.

ό.π.τ.

2. Ξερρίζωμα, είδος θερισμού Αξ., Μισθ., Φλογ.

Αξός, Μισθί, Φλογητά

: Χορταριού ντο μάισμα (Το ξερρίζωμα του χορταριού) Μισθ.

Μισθί

-Κοτσαν.

Κοτσανίδης 2006

Συνών. βγάλμα, σόκτημα