Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
σφαλίζω ( ρ. ) φαλίζω [faʹlizo] Αραβαν. σφαλώ [sfaˈlo] Αξ., Σινασσ. σαλώ [saˈlo] Ανακ., Σίλ., Φλογ. φαλώ [faˈlo] Αραβαν., Γούρδ., Φερτάκ. σαλίσ̑κω [saˈliʃko] Φλογ. φαλίσ̑κω [faˈliʃko] Αραβαν. φαλίγνω [faˈliɣno] Αραβαν. φσαλώ [fsaˈlo] Μαλακ. Παρατατ. φσάλεινα [ˈfsalina] Ανακ. Αόρ. σφάλησα [ˈsfalisa] Σινασσ. σφάληξα [ˈsfaliksa] Σινασσ. σφάλτσα [ˈsfaltsa] Αξ. σάλ̑ησα [ˈsaʎisa] Σίλ. σάλησα [ˈsalisa] Σίλ. σάλσα [ˈsalsa] Κίσκ., Ποτάμ. σάληξα [ˈsaliksa] Σινασσ. φάλσα [ˈfalsa] Γούρδ. Υποτ. σφαλήσω [sfaˈliso] Σινασσ. Προστ. σφάληξε [ˈsfalikse] Σινασσ. σφάλ’ [sfal] Αξ., Φερτάκ. φσάλ’ [fsal] Φλογ. σάλησ' [ˈsalis] Σίλ. σάλ’ [sal] Ανακ., Ποτάμ., Σίλατ. φάλ’ [fal] Αραβαν., Τελμ., Φερτάκ. Παθ. σφαλιέμαι [sfaˈʎeme] Αξ. σαλιέμι [saˈʎemi] Σίλ. Μτχ. φαλημένο [faliˈmeno] Αραβαν., Γούρδ. ...
σφάξη (ουσ.) σφάξη [ˈsfaksi] Σινασσ. Από το νεότ. ουσ. σφάξις = σφαγή, το οπ. από το θ. σφαγ- του ρ. σφάζω και το παραγωγ. επίθμ. -σις > -ση.
Το κρέας του τράχηλου
σφάξιμο ( ουσ. ) σφάξ̑ιμο [ˈsfakʃimo] Αξ. σάξιμου [ˈsaksimu] Μισθ. ...