ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

σάφκι ( ουσ. ουδ. ) σ̑άφκι ['ʃafcɯ] Τελμ. σ̑άφκ' ['ʃafk] Ουλαγ., Σίλ., Τελμ. σ̑άφτι ['ʃafti] Μαλακ., Σίλ., Φάρασ. σ̑άφι [ˈʃafi] Μισθ. Θηλ. σ̑άφτη η [ˈʃafti] Αφσάρ. ...

σαφού (σύνδ.) σαφού [saˈfu] Σινασσ. Από την αρχ. φρ. ἀφ' οὗ. Ο τύπ. σαφού πιθ. ως αποτέλεσμα μετατόπισης των ορίων των μορφημάτων σε συνεκφορές όπου οι προηγούμενες λέξεις έληγαν σε -ς, βλ. ΙΛΝΕ (λ. ἀφοῦ). Εναλλακτικά, από συνεκφορά με το ως. Πβ. και ως > σως.

1. Αιτιολ. σύνδ., αφού, εφόσον, επειδή Σινασσ. Συνών. αφότε

2. Xρον. σύνδ., αφού, όταν : Σαφού πήγεν στην καμαρά της λάλ’σεν το σκυλί (Όταν πήγε στην κάμαρά της, φώναξε το σκυλί της) Σινασσ. -Αρχέλ. Συνών. αφότε, αφόν, αφώς

σάφρα ( ουσ. ουδ. ) σάφρα [ˈsafra] Μαλακ., Σινασσ. σαφρά [saˈfra] Μισθ. Αρσ. σαφράς [saˈfras] Φάρασ. ...