ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

τις ( αντων. ) Θηλ., Αρσ. τις [tis] Καππ., Φάρασ. τιζ [tiz] Σίλ., Φάρασ. τσις [tsis] Σίλ., Τελμ. τσ̑ις [tʃis] Αραβαν., Γούρδ., Σίλ., Τελμ., Φερτάκ. τσ̑ιζ [tʃiz] Αραβαν. τζις [ˈdzis] Φερτάκ. τίνας [ˈtinas] Ανακ. τσ̑ίνας [ˈtʃinas] Σίλ. τσ̑ινάς [tʃiˈnas] Σίλ. Γεν. τίνος [ˈtinos] Καππ. τινός [tiˈnos] Καππ. τ͑ίνος [ˈtʰinos] Αξ. τ͑ίνοζ [ˈtʰinoz] Αξ. τίνους [ˈtinus] Καππ. τ͑ίνους [ˈtʰinus] Μισθ. τσινός [tsiˈnos] Καππ., Φερτάκ. τσ̑ίνους [ˈtʃinus] Αραβαν., Σίλ. τούνους [ˈtunus] Ανακ., Σεμέντρ., Φάρασ. τσ̑ούνους [ˈtʃunus] Αραβαν. τσούνους [ˈtsunus] Ανακ., Σίλ. τσουνούς [tsuˈnus] Σίλ. Αιτ. τίνα [ˈtina] Καππ., Φάρασ. τ͑ίνα [ˈtʰina] Αξ. τσίνα [ˈtsina] Ανακ., Γούρδ. τσ̑ίνα [ˈtʃina] Αραβαν., Σίλ. τσ̑ίναν [ˈtʃina] Σίλ. τσ̑ινάς [tʃiˈnas] Σίλ. τούνα [ˈtuna] Φάρασ. (εμπρόθ. αιτ.) σίνα [ˈsina] Ανακ., Ποτάμ. Πληθ. τις [tis] Αξ., Φάρασ., Φερτάκ. τ͑ις [tʰis] Αξ. τσ̑ις [tʃis] Σίλ. τζ̑ία [ˈdʒia] Σίλ. Γεν. τίνος [ˈtinos] Φερτάκ. Αιτ. τίνα [ˈtina] Φερτάκ. Ουδ. τι [ti] Καππ. τ͑ι [tʰi] Αξ., Μισθ. τσι [tsi] Καππ. τσ̑ι [tʃi] Αραβαν., Γούρδ., Σίλ., Τελμ. τσο [tso] Σίλ. τσ̑ο [tʃo] Σίλ. τσ̑ον [tʃon] Σίλ. τσ̑' [tʃ] Αραβαν. Γεν. τσ̑ίνους [ˈtʃinus] Σίλ. τσούνους [ˈtsunus] Σίλ. τσουνούς [tsuˈnus] Σίλ. ...
τισέω (ρ.) τισέου [tiˈseu] Φάρασ. Από το τουρκ. ουσ. tıs= σφύριγμα, συριγμός. Πβ. τουρκ. ρ. tıslamak = α) συρίζω β) διαλεκτ. σημ., κλάνω αθόρυβα.
Κλάνω, πέρδομαι Συνών. αερίζω :2