ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

-ίνα (επίθμ.) -ίνα [-ˈina] Ανακ., Αξ., Γούρδ., Μισθ., Σίλ., Φάρασ. Μεσν. επίθμ. -ίνα για τις σημ. 1 και 2, από το λατιν. ανδρωνυμικό και πατρωνυμικό επίθμ. -ina, που επεκτάθηκε σε θηλ. κύρια ονόμ. μη λατινικής προέλευσης και στην συνέχεια και σε προσηγορ.

1. Μετουσ. επίθμ. για τον σχηματ. θηλ. ουσ. από τα αντίστοιχα αρσ. Σίλ. : γονξίνα (γειτόνισσα) Σίλ. χισμετζίνα (υπηρέτρια) Σίλ. Συνών. -άβη

2. Μετουσ. επίθμ. για τον σχηματ. θηλ. ουσ. τα οποία δηλώνουν χορταρικά ή έντομα σε αντικατάσταση του παλαιότερου επιθμ. -ίδα. Ανακ., Γούρδ. : καραβίνα (κερασφόρο σκαθάρι) Γούρδ. πικρίνα (είδος ραδικιού) Γούρδ. αραχθίνα (αράχνη) Ανακ. Πβ. -ιά, -ίστρα, -ίτσα

3. Μετουσ. επίθμ. για τον σχηματ. θηλ. ουσ. τα οποία δηλώνουν αντικείμενα που χαρακτηρίζονται από στοιχεία που συνεπάγεται η πρωτότυπη λέξη Αξ., Μισθ., Φάρασ. : σελλίνα (μέρος της ανδρικής βράκας που εξέχει από πίσω) Μισθ., Αξ. Συνών. -ίδι, -ούδι, -ούρι

ιναί ( επίρρ. ) ιναί [iˈne] Σίλ. ινναί [iˈne] Σίλ. ...