ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

λέπρος ( επίθ. ) λεπρό [leˈpro] Ουλαγ. λέπρο [ˈlepro] Γούρδ. λέπρου [ˈlepru] Μισθ. ...

λέρα (ουσ. θηλ.) λέρα [ˈlera] Μαλακ., Φλογ. Μεσν. ουσ. λέρα (πβ. Πουλολ. 1.434 «ἐσάπην ἐκ τὴν λέραν»), υποχωρ. σχηματ. από το ρ. λερώνω.

1. Βρωμιά, ακαθαρσία ό.π.τ. Συνών. ατσαλιά :1, βρώμος, μποκλούχ, πισλίχι, ρύπος

2. Ειδικότ., ρευστά περιττώματα προβάτων ό.π.τ. : Έχ' λέρες στο μαλλί (Έχει ακαθαρσίες στο μαλλί του, ενν. το πρόβατο) Φλογ. -ΙΛΝΕ 812 Να σωρόψουμε τα λέρες, τα βέτσ̑α, το χωμάτισμα (Να μαζέψουμε τις κοπριές του προβάτου και του βοδιού) Φλογ. -ΙΛΝΕ 812 Πβ. λεπούρι, κοβέτσι

λερό () ...