μαραμουδιά (ουσ. θηλ.) μαραμουδιά [maramuˈðʝa] Σινασσ., Φλογ.

Σινασσός, Φλογητά

μαραμούγια [maramuˈʝa] Αξ.

Αξός

μαραbουdιά [marabuˈdʝa] Αξ.

Αξός

Αρσ. παραποδιός [parapoˈðʝos] Αξ.

Αξός

Πληθ. παραποδιόδια [parapoˈðʝoðʝa] Αξ.

Αξός

Πιθ. σχετίζεται με το ποντ. ουσ. μαλαούδα = α) τσαλακωμένο ρούχο β) χαρακτηρισμός για ρυπαρό άνθρωπο (και μαλαούδιν), το οπ. από αμάρτ. μαλαμούδα (< *μαλαγμούδα < μαλάσσω, βλ. Τζιτζιλής 1982-1983: 448) και το παραγωγ. επίθμ. -ιά. Για την σημασιολογική σύνδεση πβ. την ν.ε. κοινή λ. μολυντήρι ‘σαμιαμίδι’ (< μολύνω). Πβ. και ποντ. ρ. μαλαουδιάζω = α) τσαλακώνω β) λερώνω. Ο τύπ. παραποδιός από τον τύπ. μαραbουdιά με υποχωρητ. αφομ. ως προς τρόπο άρθρωσης.

Σαμιαμίδι, μικρή σαύρα ό.π.τ.

ό.π.τ.

Συνών. κολοβέστρα :1

Τροποποιήθηκε: 31/12/2025