ξύστρο (ουσ. ουδ.) ξύστρο [ˈksistrο] Σινασσ., Τροχ., Φερτάκ.

Σινασσός, Τροχός, Φερτάκαινα

ξ̑ύστρο [ˈkʃistrο] Αξ., Αραβαν., Γούρδ., Τελμ., Φλογ.

Αξός, Αραβανί, Γούρδονος, Τελμησσός, Φλογητά

ξ̑ύσ̑τρο [ˈkʃiʃtrο] Αξ., Αραβαν.

Αξός, Αραβανί

ξ̑ύστρου [ˈkʃistru] Μαλακ., Μισθ., Τροχ.

Μαλακοπή, Μισθί, Τροχός

Θηλ. ξύστρα [ˈksistra] Σίλατ.

Σίλατα

ξ̑ύστρα [ˈkʃistra] Ανακ.

Ανακού

Από το μεταγν. ουσ. ξῦστρον. Ο τύπ. ξύστρα από το αρχ. ουσ. ξύστρα.

1. Σιδερένιο επίμηκες εργαλείο, κυρτό στην μιά του άκρη για τον καθαρισμό επιφανειών (όπως σκάφες, τοιχώματα φούρνου) με απόξεση ή για ξύστρισμα ζώων ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Ξ̑ύνισ̑καν ντου σκεφί μι ντου ξ̑ύστρου (Έξυναν το σκαφίδι με το ξύστρο) Μισθ.

Μισθί

-Κωστ.Μ.

Κωστάκης 1977

Ζ̑υμαριού ξ̑ύστρο (Ξύστρο της σκάφης του ζυμώματος) Αξ.

Αξός

-Μαυρ.-Κεσ.

Μαυροχαλυβίδης/Κεσίσογλου 1960

Συνών. κασαγού :1

2. Σιδερένια λάμα στην μία άκρη της βουκέντρας με την οποία έξυναν τα χώματα που κολλούσαν στο αλέτρι Μισθ.

Μισθί

Συνών. λαπούτι :2, τσικλί

3. Σιδερένιο εργαλείο για την αναμόχλευση της φωτιάς του ταντουριού Σίλατ., Σινασσ., Τροχ.

Σίλατα, Σινασσός, Τροχός

: Τουνdουριού ξύστρου (Ξυστρί για το ταντούρι) Μισθ.

Μισθί

-ΑΠΥ-ΕΝΔ

ΑΠΥ-ΕΝΔ

Τροποποιήθηκε: 22/06/2026