Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
ξυμυτός ( επίθ. ) ξ̑υμυτό [kʃimiˈto] Αξ., Τροχ. ξυμυτό [ksimiˈto] Φάρασ. τσ̑ιμυτό [tʃimiˈto] Μαλακ., Μισθ., Τσαρικ., Φλογ. ...
ξυνίσκω (ρ.) ξ̑ινίσ̑κω [kʃiˈniʃko] Τελμ. Πιθ. από το ρ. ξύνω και το παραγωγ. επίθμ. -ίσκω. Πβ. την μεσν. σημ. ξύνω = κομματιάζω (Λεξ. Κριαρ.)
Σκίζω : Το παιδί ξ̑ινίσ̑κει το χαρτσ̑ί (Το παιδί σκίζει το γράμμα) Τελμ. -Dawk. Συνών. γιαρντώ, κανίζω, σκίζω
Τροποποιήθηκε: 25/12/2025
ξύνω ( ρ. ) ξύω [ˈksio] Σινασσ. ξύνω [ˈksino] Γούρδ., Τροχ. ξύνου [ˈksinu] Μισθ. ξ̑ύνω [ˈkʃino] Ανακ., Αραβαν., Φλογ. β΄, Εν. ξας [ksas] Τσουχούρ. Παρατατ. έξυνα [ˈeksina] Γούρδ. ξ̑ύνισ̑κα [ˈkʃiniʃka] Μισθ. Προστ., Εν. ξ̑ύσε [ˈkʃise] Αξ. Πληθ. ξ̑υσέτ' [kʃiˈset] Αξ. Παθ. ξύνουμαι [ˈksinume] Αραβαν., Γούρδ. ...