ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

ψυχή ( ουσ. ) ψυχή [psiˈçi] Καππ. ψ̑υχή [pʃiˈçi] Αξ., Αραβαν., Τελμ. ψυσ̑ή [psiˈʃi] Αφσάρ., Ποτάμ., Σίλατ., Φάρασ. ψ̑υσ̑ή [pʃiˈʃi] Ανακ., Μισθ., Σίλ., Φάρασ. ψυή [psiˈi] Αραβαν., Μισθ., Ουλαγ., Σεμέντρ., Τροχ., Τσαρικ. ψη [psi] Σίλατ., Σινασσ., Φερτάκ. ψ̑η [pʃi] Ανακ., Μαλακ., Μισθ., Ουλαγ., Τροχ., Φερτάκ., Φλογ. Πληθ. ψ̑υχάγες [pʃiˈxaʝes] Αξ. ψυχά [psiˈxa] Μισθ., Σίλατ., Τροχ. Πληθ., Γεν. ψυχού [psiˈxu] Μαλακ., Μισθ. ...

ψυχομαχώ (ρ.) ψυχομαχώ [psixomaʹxo] Τελμ., Φερτάκ. Αόρ. Υποτ. γ΄ Εν. ψ̑υχομήσ' [pʃixoˈmis] Ανακ. Από το μεταγν. ρ. ψυχομαχέω-ῶ.

Ψυχομαχώ ό.π.τ. : Πότε ψυχομαχάει μοιράζουμ' στους φτωχούς σαράντα γρόσια κουμπρίκ παρασί (Όταν ψυχομαχεί μοιράζουμε στους φτωχούς σαράντα γρόσια οβολό για το Χάρο) Φερτάκ. -ΚΜΣ-Θεοδ. || Ασμ. Μαυριανός απέθανε και οι άλλοι ψυχομαχούνε (Ο Μαυριανός πέθανε και οι άλλοι ψυχομαχούν) Τελμ. -Lag.

Τροποποιήθηκε: 04/08/2026

ψυχώ () ...