ψοφαρίζω (ρ.) ψοφαρίζω [psofaˈrizo] Αξ., Αραβαν., Μαλακ., Σίλατ., Σινασσ., Φάρασ., Φερτάκ.

Αξός, Αραβανί, Μαλακοπή, Σίλατα, Σινασσός, Φάρασα, Φερτάκαινα

ψοφαρίζου [psofaˈrizu] Σίλ.

Σίλλη

ψοφαρώ [psofaˈro] Σίλ.

Σίλλη

Αόρ. ψοφάρ'σα [psoˈfarsa] Μαλακ., Φάρασ.

Μαλακοπή, Φάρασα

ψοφάτσα [psoˈfatsa] Ουλαγ.

Ουλαγάτς

Από το ν.ε. διαλεκτ. επίθ. ψοφάρης = καχεκτικός (Πόντ.), το οπ. από το ουσ. ψόφος και το παραγωγ. επίθμ. -άρης, και το παραγωγ. επίθμ. -ίζω.

Για ζώα και υβριστικά για αλλόθρησκους, σκοτώνω ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Ψοφάτσαν ντο (Τον σκότωσαν σαν σκυλί) Ουλαγ.

Ουλαγάτς

-Dawk.

Dawkins 1916

Ερ να μη μπορέσει, 'άν'dα ψοφαρίσω 'το το φίδι (Αν δεν μπορέσει, θα το σκοτώσω αυτό το φίδι) Φάρασ.

Φάρασα

-Θεοδ.Παραδ.

Θεοδωρίδης 1960

Συνών. γκεμπερτώ, σκοτώνω :1

Τροποποιήθηκε: 28/10/2025