Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
οξίδι ( ουσ. ουδ. ) οξ̑ίδ' [oˈkʃið] Ανακ., Δίλ., Μαλακ., Σινασσ., Φλογ. οξ̑ίθ' [oˈkʃiθ] Φλογ. οξ̑ίρι [oˈkʃiri] Σίλ. οξ̑ίρ' [oˈkʃir] Αραβαν. οξίτ' [oˈksit] Φερτάκ. οξ̑ίγ̑' [oˈkʃiʝ] Αξ. οξί [oˈksi] Μισθ., Ουλαγ. ξίδι [ˈksiði] Σινασσ. ξίδ' [ksið] Μισθ. ξ̑ίγ̑' [kʃiʝ] Αξ. ...
οξιδιάρης (επίθ.) οξιδιάρ’ [oksiˈðʝar] Μαλακ. Από το ουσ. οξίδι και το παραγωγ. επίθμ. -ιάρης.
Αυτός που έχει ξιδιάσει, ξινισμένος Μαλακ.
Τροποποιήθηκε: 30/06/2026
οξίζω ( ρ. ) οξίζω [oˈksizo] Ανακ., Φλογ. Αόρ. όξ̑ισα [ˈokʃisa] Γούρδ., Σίλ. ...