ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

παρλάχι ( επίθ. ) π͑αρλάχ̇ι [pʰarˈlaxi] Αφσάρ., Φάρασ. παρλάχ' [parˈlax] Αραβαν. π͑αλ-λάχ̇ι [pʰalˈlaxi] Φάρασ. Ουδ. παρλάχικο [parˈlaçiko] Φάρασ. π͑αρλάχ̇ικο [pʰarˈlaxiko] Αφσάρ. π͑αλ-λάχ̇ικο [pʰalˈlaxiko] Φάρασ. ...

παρλούς (επίθ.) παρλούς [parˈlus] Φάρασ. Από το τουρκ. επίθ. parıl και συχνά με αναδιπλ. parıl parıl = ‘πολύ λαμπερός’ (Nişanyan 2002-2022, λ. parıl, Tietze 2018, λ. parıl parıl).

Αστραφτερός Φάρασ.

Τροποποιήθηκε: 31/12/2025

παρμάκι ( ουσ. ουδ. ) παρμάκ [parˈmak] Μισθ. παρμάχ̇ι [parˈmaxɯ] Φάρασ. μπαρμάχ [barˈmax] Τελμ. μπαρνάκ' [barˈnak] Τροχ. Πληθ. παρμάκια [parˈmaca] Μισθ. παρμάχα [parˈmaxa] Φάρασ. παρμαξά [parmaˈksa] Φλογ. μπαρναξά [barnaˈksa] Αξ. παρναχτσ̑άδε [parnaxˈtʃaðe] Φκόσ. ...