ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

πυλάρι ( ουσ. ουδ. ) πιράρ' [piˈrar] Φάρασ. πιλάρι [piˈlari] Σινασσ. πιλάρ' [piˈlar] Τροχ., Φάρασ. πιλιάρ' [piˈʎar] Ανακ., Αξ., Δίλ., Μαλακ., Μισθ., Ουλαγ., Ποτάμ., Τροχ., Τσαρικ., Φλογ. πιλέρ' [piˈler] Αραβαν., Σινασσ. πιλίρι [piˈliri] Φάρασ. Γεν. πιλιαρού [piʎaˈru] Μισθ. πιλεριού [pileˈrʝu] Αραβαν. Πληθ. πιλιάρα [piˈʎara] Μαλακ. πιλιάρια [piˈʎarʝa] Μαλακ. ...

πυρά (ουσ. θηλ.) πυρά [piˈra] Μισθ., Σινασσ. Αρχ. ουσ. πυρά.

Φωτιά ό.π.τ. : Έχ’ π͑υρά, γυρίζει τα ψωμιά (Έχει πολλή φωτιά, ξεκολλάει τα ψωμιά) Μισθ. -Κωστ.Μ. || Φρ. Η πυρά ψέν' κι η κυρά καυκιέται (Η φωτιά ψήνει κι νοικοκυρά περηφανεύεται˙ για όσους επαίρονται για τα κατορθώματα άλλων) Σινασσ. -Αρχέλ. Συνών. εστία

Τροποποιήθηκε: 27/07/2026

πυρεβγαλίζω ( ρ. ) πυρεβγκαλίζω [pirevgaˈlizo] Φάρασ. Αόρ. πυρέβγωσα [pi;revɣosa] Φάρασ. Υποτ., Αόρ. πυρεβγκαλίσω [pirevgaˈliso] Φάρασ. ...