κιματλί (επίθ.) qι̂ματλι̂́ [qɯmatˈlɯ] Μαλακ.

Μαλακοπή

κ̇ιιγματλού [kiiɣmatʹlu] Φλογ.

Φλογητά

γ̇ιιματ͑λούς [ɣiimatʰˈlus] Φάρασ.

Φάρασα

Θηλ. γ̇ιιματ͑λούσα [ɣiimatʰˈlusa] Φάρασ.

Φάρασα

Από το τουρκ. επίθ. kıymetli = πολύτιμος. Το θηλ. γ̇ιιματ͑λούσα με την προσθήκη του θηλ. επιθμ. -α στο γ̇ιιματ͑λούς.

Πολύτιμος ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Κι πότι βγιν, έκλιψιν ένα qι̂ματλι̂́ πράμα (Και όπως έβγαινε έξω, έκλεψε ένα πολύτιμο αντικείμενο) Μαλακ.

Μαλακοπή

-Dawk.

Dawkins 1916

Κόσμος ό,τι κ̇ιιγματλού έχισ̑κεν παιρπαίνισ̑κεν το (Ο κόσμος ό,τι πολύτιμο είχε το έπαιρνε μαζί) Φλογ.

Φλογητά

-ΙΛΝΕ 811

Τσιτσόπουλος 1962

Συνών. ατίμητος, κνιπός

Τροποποιήθηκε: 02/07/2026