κουβτί
(ουσ. ουδ.)
κουβτί
[kuvʹti]
Σινασσ.
κουβντί
[kuvˈdi]
Σινασσ.
κουβδί
[kuvˈði]
Σινασσ.
Πιθ. από το παλαιότ. και διαλεκτ. τουρκ. ουσ. göbüt = α) κακός, άσχημος β) σκληρός γ) βρώμικος (< παλ. αρμεν. kopit = σκληρός, βλ. Tietze 2016, λ. göbüt). Η λ. και Πόντ. με τον τύπ. κουβτί = ψωμάκι.
Μικρά σκληρά περιττώματα παιδιού ή ζώου
Τροποποιήθηκε: 31/01/2026