Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
κιοτού ( επίθ. ) κιοτούς [coˈtus] Σίλ. κ͑ιοτού [cʰioˈtu] Αραβαν., Σίλ. κ͑οτ͑ί [kʰoˈtʰi] Ανακ., Σινασσ., Τροχ., Φλογ. κιοτ͑ι̂́ [coˈtʰɯ] Δίλ., Σίλ. qουτί [quˈti] Ποτάμ., Φλογ. Πληθ. κӧτία [køˈtia] Γούρδ., Φάρασ. κΰτια [ˈcytça] Σίλατ., Σίλ. κ͑οτιά [kʰoˈtça] Δίλ. Θηλ. κ͑ιοτούσα [cʰoˈtusa] Σίλ. ...
κιοτουλάντημα (ουσ. ουδ.) κιοτουλάdημα [cotuˈladima] Μισθ. Από το αορ. θ. του ρ. κιοτουλεντίζω και το παραγωγ. επίθμ. -μα.
1. Αδυναμία (κατάσταση υγείας)
2. Αδυνάτισμα Συνών. ζαϊφλάντισμα
Τροποποιήθηκε: 20/02/2026
κιοτουλεντίζω ( ρ. ) κ͑ο̈τ͑ουλα̈ντίζω [kʰøτʰulænˈdizo] Φάρασ. κοτουλενdίζου [kotulenˈdizu] Φάρασ. κιοτουλαdίζου [cotulaˈdizu] Μισθ. Αόρ. γκιοτουλάντ'σα [ɟotuˈlantsa] Μισθ. κοτουλέν'σα [kotuˈlensa] Φάρασ. ...