Ακαδημία Αθηνών

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ - Ι.Λ.Ν.Ε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
μεσελές ( ουσ. ) μεσελές [meseˈles] Κίσκ., Τσουχούρ., Φάρασ., Φκόσ. μεσελέ [meseˈle] Αξ., Σίλ., Φάρασ., Φλογ. μεσ̑ελέ [meʃeˈle] Αξ. μέσελε [ˈmesele] Μισθ. μα̈σα̈λα̈́ς [mæsæˈlæs] Αφσάρ. Πληθ. μεσελέδια [meseˈleðʝa] Τσουχούρ. μεσ̑ελέα [meʃeˈlea] Αξ. ...
μεσές (II) (ουσ. ουδ.) μεσ̑ές [meˈʃes] Ανακ. Από το τουρκ. διαλεκτ. ουσ. massa = βουκέντρα (< αραβ. masus), όπου και τύπ. masa και meşes (Dankoff 1995: 104- 105, Tietze 2016: λ. massa).
Bουκέντρα Ανακ.
Τροποποιήθηκε: 31/12/2025
μεσετζής ( ουσ. αρσ. ) μισ̑έτζ̑ής [miʃeˈdʒis] Αξ. Πληθ. μισ̑έτζ̑ήγε [miʃeˈdʒiʝe] Αξ. μιρίγε [miˈriʝe] Αξ. ...