ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

σαλβάρι ( ουσ. ουδ. ) σ̑αλβάρι [ʃalˈvari] Αφσάρ., Σίλ., Τσουχούρ., Φάρασ. σ̑αλβάρ' [ʃalˈvar] Ανακ., Μαλακ., Μισθ. σαλβάρ' [salˈvar] Ουλαγ., Ποτάμ., Σίλατ., Σινασσ., Τζαλ., Τροχ., Τσαρικ. σαλαβάρ' [salaˈvar] Αραβαν. Πληθ. σ̑αλβάρια [ʃalˈvarʝa] Αξ., Φάρασ. σαλβάρε [salˈvare] Φάρασ. σαλβάρια [salˈvarʝa] Γούρδ., Μισθ. σαλβάρα [saˈlvara] Μαλακ. ...

σαλγάμι (ουσ. ουδ.) σαλγάμι [sal'ɣami] Γούρδ. σ̑αλγκάμ' [ʃalˈgam] Ουλαγ. σαλκάμ' [salˈkam] Φερτάκ. σ̑αγλάμ' [ʃaɣˈlam] Αξ. Από το τουρκ. ουσ. şalgam = γογγύλι, όπου και διαλεκτ. τύπ. şalğam και sağlam. Για τον τύπ. σαλγάμι βλ. και Κορ. Ἄτ. 1.241, Κουκουλές ΒΒΠ 5, 48.

1. Είδος ρεπανιού, γογγύλι Αξ., Ουλαγ.

2. Πωλητής λαχανικών Φερτάκ.

Τροποποιήθηκε: 17/01/2026

σαλγίμ ( ουσ. ) σαλγι̂́μ [sal'ɣɯm] Μαλακ. ...