εργατλίκι (ουσ. ουδ.) εργκατλι̂́κ' [ergatˈlɯk] Ουλαγ., Σίλατ.

Ουλαγάτς, Σίλατα

εργατλι̂́χ' [erɣatˈlɯx] Αξ.

Αξός

Πληθ. εργατλι̂́χ̇ια [erɣatˈlɯxja] Αξ.

Αξός

Από το τουρκ. ουσ. ırgatlığı = α) η ιδιότητα του εργάτη β) γεωργική εργασία, όπου και διαλεκτ. τύπ. eğratluk.

Μεροκάματο ό.π.τ.

ό.π.τ.

Συνών. κουντελίκι, μεροκάματο

Τροποποιήθηκε: 03/01/2026

εργατό ( ουσ. ουδ. ) εργατό [erɣaˈto] Ανακ., Σινασσ., Φλογ. εργατιού [erɣaˈtçu] Μαλακ. ...