αμόνι (ουσ. ουδ.) αμόν' [aˈmon] Μισθ.

Μισθί

'κονόμι [koˈnomi] Φάρασ., Φκόσ.

Φάρασα, Φκόσι

κονόνι [koˈnoni] Φκόσ.

Φκόσι

Γεν. κονομού [konoʹmu] Φάρασ.

Φάρασα

Από το μεταγν. ουσ. ἀκμόνιον (υποκορ. του αρχ. ἄκμων). Ο τύπ. αμόνι μεσν. Ο τύπ. κονόμι με επενθετ. ανάπτ. [o] για αρθρωτ. ευκολία, και αντιμετάθ. (Ανδριώτης 1948: 20).

Αμόνι, σιδερένια συμπαγής βάση όπου γίνεται η επεξεργασία αντικειμένων από μέταλλο ό.π.τ.

ό.π.τ.

: || Παροιμ. 'Πόμεινα σο 'κονόμι τσ̑αι σο τσ̑ακούτσ̑ι 'νάμεσα (Είμαι ανάμεσα στο αμόνι και το σφυρί˙ είμαι μεταξύ σφύρας και άκμονος) Φάρασ.

Φάρασα

-Λουκ.Λουκ.

Λουκόπουλος/Λουκάτος 1951

Συνών. όρσι, σάβα

Τροποποιήθηκε: 21/02/2026