ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

σαρής ( επίθ. ) σαρής [saˈris] Σινασσ. σαρι̂́ [saˈrɯ] Ανακ., Αξ., Κίσκ., Μισθ., Ουλαγ., Τελμ. σαρού [saˈru] Αραβαν. Πληθ. σαρΰδια [saˈryðʝa] Τελμ. σαρούγια [saˈruʝa] Αραβαν. ...

σαρίκι (ουσ. ουδ.) σαρίκ' [saˈrik] Σεμέντρ. σαρίχι [saˈriçi] Σινασσ., Φάρασ. σαρι̂́χ [saˈrɯx] Σινασσ. σαρίχ [saˈrix] Μισθ. Από το νεότ. ουσ. σαρίκιν, το οπ. από το τουρκ ουσ. sarık = τουρμπάνι, όπου και διαλεκτ. τύπ. sarıh.

Σαρίκι, στενόμακρο ύφασμα που τυλιγόταν γύρω από το φέσι ό.π.τ.

Τροποποιήθηκε: 27/07/2026

σαριλίκι ( ουσ. ουδ. ) σαρι̂́λίκι [sarɯˈlici] Σίλατ. σαριλίχ̇ι [sariˈlixi] Φάρασ. σαρι̂λι̂́χ [sarɯˈlɯx] Αξ., Σίλατ. σαρ'λίχ' [sarˈlix] Αραβ., Τροχ. σαρουλούχ [saruˈlux] Ανακ., Μισθ. ...