1. Ψαλίδι ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Έπαρ' ψαλία, κοψ' τα (Πάρε ψαλίδι, κόψ' τα (ενν. τα μαλλιά)) Μισθ.

Μισθί

-Κωστ.Μ.

Κωστάκης 1977

Ν’ άνοιξ' κουρεύιξαμ ’ντα πρόγαδα μι τ’ ψαλία (Την άνοιξη κουρεύαμε τα πρόβατα με το ψαλίδι) Μισθ.

Μισθί

-Κοτσαν.

Κοτσανίδης 2006

|| Ασμ. Χάσα το βολόνι μ', ηύρα το ψαλίρα μ' (Έχασα το βελόνι μου, βρήκα το ψαλίδι μου) Αραβαν.

Αραβανί

-Φωστ.

Φωστἐρης 1952

Συνών. ψαλίδι

2. Είδος σαρανταποδαρούσας Αξ.

Αξός

Συνών. κιρκαγιάχος, πολυπόδι, ψαλιδίστρα