προσκέφαλο
(ουσ. ουδ.)
πρισκέφαλου
[priˈscefalu]
Μισθ.
πισκέφαλου
[piˈscefalu]
Σίλ.
μπισ̑κέφαλο
[biˈʃcefalo]
Αξ.
προσ̑κεφάλ’
[proʃceˈfal]
Φλογ.
Από το μεταγν. ουσ. προσκέφαλον. Ο τύπ. προσκεφάλ' από μεταγν. υποκορ.προσκεφάλιον, αν όχι από απλή εναλλαγή ουδ. σε -ο /-ι (πβ. βότανο-βοτάνι, παράπονο-παραπόνι). Για τους τύπ. πρισ- και πισ- πβ. προσφορά, όπου και τύπ. πρισφορά, πισφορά.
Μαξιλάρι
ό.π.τ.
:
Χελ βραdύ το κρύβου πισκέφαλου μ’ απ’κάτου
(Κάθε βράδυ το κρύβω κάτω από το μαξιλάρι μου)
Σίλ.
-ΚΜΣ-ΛΚ6
|| Φρ.
Nα ντα φας στου πρισκέφαλού σ' απάνω
(Να τα φας στο μαξιλάρι σου απάνω, δηλ. όταν είσαι άρρωστος˙ αρά)
Μισθ.
-ΙΛΝΕ 887
Συνών.
γιαστίκ, κεφαλόχειλο, προσκεφαλάδα, προσκεφαλάδι, προσκεφάλα
Τροποποιήθηκε: 21/08/2026