ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

φακίρ ( ουσ. ) φακίρ [faˈcir] Μαλακ. ...

φακλώνω (ρ.) φακλώνω [faˈklono] Αξ. Αγν. ετύμ. Πιθ. σχετιζόμενο με το διαλεκτ. ρ. γαγγλώνω = α) κατσαρώνω β) φουντώνω (Μεγίστη, Λυκία), αναπτύσσομαι, όπου και διαλεκτ. τύπ. βαγγλώνω Ρόδ. (βλ. ΙΛΝΕ, λ. γαγγλώνω, διαγκλώνω).

Mεγαλώνω, αναπτύσσομαι Συνών. αδρεύω :2, αυξάνω :1, μποϊτίζω, μποΐζω, ψηλώνω :1, Αντίθ μικραίνω

Τροποποιήθηκε: 28/10/2025

φακούδι ( ουσ. ουδ. ) φακούδι [faˈkuði] Σατ., Τσουχούρ., Φάρασ., Φκόσ. φακούδ' [faˈkuð] Ανακ., Μαλακ., Σίλατ., Σινασσ., Τζαλ., Φερτάκ., Φλογ. φακούρ' [faˈkur] Αραβαν., Γούρδ. φακούγ̑' [faˈkuʝ] Αξ., Μισθ., Ουλαγ., Τσαρικ. φακούθ' [faˈkuθ] Μαλακ. φαζούγ̑' [faˈzuʝ] Τροχ. Πληθ. φακούδια [faˈkuðʝa] Ποτάμ. φακούια [faˈkuia] Μισθ., Ουλαγ., Τροχ. ...