ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

ντουρουλτίζω ( ρ. ) ντουρουλτίζω [durulˈtizo] Μαλακ. τουρουλντίζω [turulˈdizo] Φάρασ. τουρουλτίζω [turulˈtizo] Μαλακ., Φάρασ. τουρουλτίζου [turulˈtizu] Φάρασ. τουρουλτώ [turulˈto] Φάρασ. τουρουλντι-έω [turuldiˈeo] Φάρασ. Αόρ. ντουρούλτ'σα [duˈrultsa] Μαλακ. τουρούλτ'σα [turultsa] Φάρασ. ...

ντουρουττώ (ρ.) ντουρουτ-τού [durutˈtu] Ουλαγ. ουρουτώ [uruˈto] Φλογ. Αόρ. τουρούτ'σα [tuˈrutsa] Φλογ. Παθ. Αόρ. ετουρντιέστα [eturˈdʝesta] Φάρασ. ετουρτιέστα [eturˈtçesta] Φάρασ. Από το τουρκ. διαλεκτ. ρ. durutmak/turutmak = κάνω κάποιον/κάτι να σταματήσει (TSS, λ. durutmak).

1. Ενεργ., σταματώ κάτι Ουλαγ., Φλογ. : Tί μας τουρούτ'σες κι εδαρά γιατί μας γιολαντάς; (Γιατί μας σταμάτησες και τώρα γιατί μας διώχνεις;) Φλογ. -ΙΛΝΕ 812 Συνών. κόφτω :2, σταματίζω

2. Μεσοπαθ., σταματώ ή τελειώνω εγώ Φάρασ. : Άφ' ετουρντιέστη το τίτο μας (Τελείωσε πια το πράγμα μας, η υπόθεσή μας) Φάρασ. -ΚΜΣ-Θεοδ. Πβ. στέκω :3

Τροποποιήθηκε: 22/01/2026

ντουσμάνος ( ουσ. αρσ. ) ντουσ̑μάνος [duˈʃmanos] Μαλακ., Σινασσ., Τελμ., Φάρασ. τουσ̑μάνος [tuˈʃmanos] Αφσάρ., Φάρασ. ντουσμάνους [duˈsmanus] Μισθ. ντουσ̑μάν [duˈʃman] Αξ., Μισθ., Ουλαγ., Φλογ. ...