ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

φσάχι ( ουσ. ουδ. ) ουσ̑άχ [u'ʃax] Φάρασ. φσ̑άχι̂ [ˈfʃaxɯ] Αξ., Ουλαγ., Σινασσ., Τελμ., Φάρασ. φσ̑άχι [ˈfʃaçi] Φάρασ. φσ̑άχ' [ˈfʃax] Ανακ., Αξ., Αραβαν., Αραβ., Γούρδ., Δίλ., Μαλακ., Μισθ., Ουλαγ., Σεμέντρ., Σίλατ., Σίλ., Τελμ., Τσαρικ., Φλογ. φτσ̑άχ' [ftʃax] Ανακ. φσ̑άγι [ˈfʃaʝι] Φλογ. Γεν., Εν. φσ̑αγιού [fʃaˈʝu] Ουλαγ. φσ̑εγιού [fʃeˈʝu] Αραβαν., Ουλαγ. φσ̑άχου [ˈfʃaxu] Τελμ. φσ̑αχού [fʃa'xu] Αξ., Μισθ. ...

φσαώνω (ρ.) φσαώνω [fsaˈono] Φάρασ. σαώνω [saˈono] Κίσκ., Φάρασ. Υποτ. φσαώσω [fsaˈoso] Φάρασ. Προστ. σάλ’ [sal] Κίσκ. Προστ. σάου [ˈsau] Φάρασ. Αόρ. φσάωσα [ʹfsaosa] Φάρασ. φσάουσα [ʹfsausa] Φάρασ. Παθ. φσαούμαι [fsaˈume] Φάρασ. Από το επίθ. φσαό και το παραγωγ. επιθμ. -ώνω. Κατά τον Grégoire (1909: 155), βλ. και Ανδριώτη (1948: 34) από αμάρτ. ρ. *ἀσφαλώνω. Ο τύπ. σαώνω με απλοποίηση του συμφωνικού συμπλέγματος.

1. Κλείνω : 'γώ α φσαώσω το θύρι (Εγώ θα κλείσω την πόρτα) Φάρασ. -Dawk. Να ειπείς το «Ορτούλ, ζεμπίλ’», φσαούται (Αν πεις «Κλείσε, υάκινθε», κλείνει (ο βράχος της σπηλιάς με τους θησαυρούς των κλεφτών)) Φάρασ. -Dawk. || Παροιμ. Ο Θεός τα δύο θύρες τζ̑ο φσαώνει τα (Ο Θεός (και) τις δύο πόρτες δεν τις κλείνει˙ Εκεί που πέφτουμε στην δυστυχία, κάτι καλό μας παρουσιάζει ο Θεός) Φάρασ. -Λουκ.Λουκ. Συνών. αρμώνω :1, καρακώνω :1, σφαλίζω, τσουλιάζω :2

2. Πήζω, στερεοποιούμαι Φάρασ. Συνών. πήζω :2

Τροποποιήθηκε: 27/07/2026

φσόκκο ( ουσ. ουδ. ) φσ̑όκκο [ˈfʃoko] Αφσάρ., Φάρασ. φσ̑όκ-κο [ˈfʃokko] Φάρασ. ...