κροτώ (ρ.) κροτάω [kroˈtao] Φάρασ.

Φάρασα

Παρατατ. κροτάνκα [kroˈtanka] Φάρασ.

Φάρασα

Αόρ. κρότ'σα [ˈkrotsa] Φάρασ.

Φάρασα

Από το αρχ. ρ. κροτῶ = θορυβώ προκαλώντας κρότο.

1. Θορυβώ, κροτώ : || Φρ. Κρούμ’ τα, κροτά (To βαράμε και κροτά˙ γλεντάμε) Φάρασ.

Φάρασα

-ΚΜΣ-ΚΠ344Β

ΚΜΣ-ΚΠ344Β

Συνών. ζιγαρτίζω, ζιριλτίζω, κατακροτώ

2. Διαλαλώ, διατυμπανίζω : || Φρ. Μη τα κροτάς (Μην τα διαλαλείς˙ μη μιλάς, κάνε μόκο, κάνε το κορόιδο) Φάρασ.

Φάρασα

-Παπαστ.-Καρακ.

Παπαστεφάνου/Καρακελίδου 2009

3. Τουφεκίζω

Τροποποιήθηκε: 29/07/2026