ξυλιά
(ουσ. θηλ.)
ξυλιά
[ksiˈʎa]
Μαλακ., Μισθ.
ξ̑υλιά
[kʃiˈʎa]
Φλογ.
Από το μεσν. ουσ. ξυλέα = χτύπημα με ξύλο, δαρμός, το οπ. από το ουσ. ξύλο και το παραγωγ. επίθμ. -έα > -ιά.
Χτύπημα ως δαρμός
ό.π.τ.
:
Να φας ξυλιές!
(Θα φας ξυλιές!)
Μισθ.
-ΑΠΥ-ΕΝΔ
Συνών.
κοπάνισμα :2, κρούσιμο :1, κοτέκι :2, ξύλο :4, φάγισμα
Τροποποιήθηκε: 28/08/2026