γιάλινιζ (επίρρ.) γιάλι̂νι̂́ζ [ˈʝalɯnɯz] Αξ., Αραβαν., Ουλαγ.

Αξός, Αραβανί, Ουλαγάτς

γιάλινις [ˈʝalinis] Φάρασ.

Φάρασα

γιαγνίσ̑ι [ʝaˈɣniʃi] Φάρασ.

Φάρασα

γιάλ’νγς [yalŋz] Φάρασ.

Φάρασα

Από το τουρκ. επίρρ. yalnız = α) μόνος β) επίρρ., απλώς, μόνο, όπου και διαλεκτ. τύπ. yalınız, yalıñız, yalğız, yalhı, yalhı (THADS, λ. yalaguz I).

1. Ως επίθ., μόνος Αξ., Αραβαν.

Αξός, Αραβανί

Συνών. μοναχός

2. Ως επίρρ., μόνο : Ένα σ̑έι ντε κρέω απ' εσάς, γιάλι̂νι̂́ζ εκείνο το πατισάχ', εμέ ντο αλάι ντο πήρε, εμέ ό,τιλαα έπ’κετ’με, νό’ο ποίκητ' ένα οΰν' (Τίποτα δεν θέλω από σας, μόνο εκείνον τον βασιλιά που με κορόιδεψε, θα του κάνετε ένα παιχνίδι όπως κάνατε με εμένα) Ουλαγ.

Ουλαγάτς

-Κεσ.

Κεσίσογλου 1951

Συνών. άντζακ :2, μοναχά, μόνο :1, τσίχλα

Τροποποιήθηκε: 28/08/2026