κυλιντερός
(επίθ.)
κυλινdιρό
[cilindiˈrο]
Μισθ.
γκυλινdιρό
[ɟilindiˈrο]
Μισθ.
γκυλιγκιρό
[ɟiliŋɟiˈrο]
Μισθ.
Από το ουσ. κύλινδρος και το παραγωγ. επίθμ. -ερός, με απλοπ. των δύο επάλληλων υγρών. Λιγότερο πιθ. άμεση παραγωγή από ρ. κυλίνδω + επίθμ. -ερός (πβ. σιχαίνω > σιχαντερός).
1. Κυλινδρικός, στρογγυλός
:
Ντου κυλινdιρό ντου χτέρ’
(Κυλινδρική πέτρα)
Μισθ.
-Κωστ.Μ.
Το χοντσ̑ά ήταν γκυλιγκιρό ή κιοσαλού
(Το τραπέζι ήταν στρογγυλό ή με γωνίες (τετράγωνο))
Μισθ.
-ΙΛΝΕ 826
Συνών.
γιουβαρλάκι :1, στρογγυλός, τεκερλέκι :2, τεκερλούς, τοπαρλάχι
2. Κυκλικός
:
Γκυλινdιρό χόρους
(Κυκλικός χορός)
Μισθ.
-Μακρ.
Τροποποιήθηκε: 04/08/2025