γκέντσι (επίθ.) γκέντσ̑' [ɟentʃ] Αξ., Μαλακ.

Αξός, Μαλακοπή

γκέντζι [ˈɟendzi] Σίλ.

Σίλλη

κέντσ̑ι [ˈcentʃi] Φάρασ.

Φάρασα

κα̈́ντσ̑ι [ˈcæntʃi] Αφσάρ., Τσουχούρ.

Αφσάρι, Τσουχούρι

γκέσ̑' [ɟentʃ] Τροχ.

Τροχός

Από το τουρκ. επιθ. genç (< παλ. τουρκ. kēnç) = α) νέος, νεαρός β) ανώριμος.

1. Νέος ό.π.τ.

ό.π.τ.

: Εμείς γκέντζ̑α ’μεστε, Χεγός ντίν' μας κι άλλα (Εμείς νέοι είμαστε, ο Θεός θα μας δώσει κι άλλα παιδιά) Αξ.

Αξός

-Μαυρ.-Κεσ.

Μαυροχαλυβίδης/Κεσίσογλου 1960

'κούμκαμ' τα μεις τα κέντσ̑α οι νομάτοι (Τ' ακούγαμε εμείς οι νέοι άνθρωποι) Φάρασ.

Φάρασα

-Ιορδαν.

Ιορδανίδης 2018

Τα γριές πήγαινιαν σην εκκλησιά, και τα γκένσια πάαινιαμ' σα γιαζΰδια (Οι γριές πήγαιναν στην εκκλησία, και οι νέοι πηγαίναμε στα χωράφια) Μαλακ.

Μαλακοπή

-ΚΜΣ-ΚΠ176

ΚΜΣ-ΚΠ176

Συνών. ντελικανής :2, Αντίθ γερόνι, γέρος, ιχτιάρης :1, κοτζά, παλιός :2

2. Τρυφερός Σίλ.

Σίλλη

Συνών. ταζός

Τροποποιήθηκε: 23/10/2025

γκεντσιλίκι ( ουσ. ουδ. ) κεντσ̑ιλίκι [centʃiˈlici] Φάρασ. γκεντσ̑'λίκ' [ɟenˈtʃlik] Αξ. κα̈ντσ̑'λίχ̇ι [cænˈtʃlixi] Αφσάρ. κεντσ̑'λι-έχ̇ι [centʃliˈexi] Τσουχούρ. γκεσ̑λία [ɟeˈʃlia] Σίλ. ...